Yfirlit frétta

Laugardagsfundur með Ármanni Atla Eiríkssyni, eiganda og framkvæmdastjóra Kaffistofunnar, verður haldinn í Geislagötu 5 (gengið inn að norðan) laugardaginn 7. nóvember kl. 10:00. Ármann Atli fer yfir hans bakgrunn, hvernig þetta fyrirtæki byrjaði, hvernig það hefur þróast og kynnir fyrir okkur hvaða einstaka kaffi hann er að bjóða uppá. Kaffistofan byrjaði undir merkjum Kaffipressunnar sem kaffivagn hjá KA heimilinu árið 2020. Það var svo 4 árum seinna sem kaffihús í Brekkugötu 5 opnaði sem og Kaffipressan tók yfir rekstur Kaffistofunnar og sameinaðist reksturinn undir einu nafni, Kaffistofan. Í dag er Kaffistofan eina sérkaffibrennslan á Akureyri og rekur heildstætt kerfi þar sem kaffihús, brennsla og netverslun vinna saman sem ein heild. Markmiðið er enn það sama og í upphafi: Að litlir hlutir skipti máli og að gott kaffi verði til með stöðugleika, ferlum og natni. Allir velkomnir - heitt á könnunni, ferskt og gott kaffi frá Kaffistofunni að sjálfsögðu!

Helgi Ólafsson, formaður Sjálfstæðisfélags Raufarhafnar, lést 27. október sl. 97 ára að aldri. Helgi var ötull og öflugur í félagsstarfi Sjálfstæðisflokksins um áratugaskeið í Norðurlandskjördæmi eystra og í hinu nýja Norðausturkjördæmi - traust fyrirmynd í því að vinna af krafti og aldur væri afstætt hugtak í elju og jákvæðu lífsformi. Helgi fæddist 31. maí 1929 á Raufarhöfn og ólst þar upp, aðeins örfáum dögum yngri en Sjálfstæðisflokkurinn sem stofnaður var 25. maí 1929 með samruna Íhaldsflokksins og Frjálslynda flokksins. Foreldrar Helga voru hjónin Ólafur Árni Ágústsson, f. 1903 á Ósi í Skilmannahreppi í Borgarfjarðarsýslu, d. 1982, verkstjóri, vélstjóri og hafnsögumaður á Raufarhöfn, og Sigríður Guðmundsdóttir, f. 1908, d. 1990, húsfreyja og verslunarkona á Raufarhöfn. Helgi gekk í barnaskóla og unglingaskóla Raufarhafnar og Iðnskóla Siglufjarðar, og var í sveit á Oddsstöðum á Melrakkasléttu. Hann öðlaðist meistararéttindi rafvirkja árið 1955 og starfaði við fag sitt vel fram á tíræðisaldur. Hann hlaut titilinn Iðnaðarmaður ársins 2020, kominn yfir nírætt og enn iðinn við fag sitt, sló hvergi af metnaði sínum og kröftum í rafiðn sinni. Helgi vann við vélgæslu í frystihúsinu Jökli á Raufarhöfn og vann síðan við vélgæslu og fleira hjá Rafveitu Raufarhafnar. Hann var slökkviliðsstjóri 1968-1994 og hlaut viðurkenningu fyrir störf sín frá Brunamálastofnun ríkisins. Helgi var í sveitarstjórn Raufarhafnar í 20 ár og var formaður Sjálfstæðisfélags Raufarhafnar til æviloka. Hann var fréttaritari Morgunblaðsins um árabil. Helgi var með hafnsögubát meðan faðir hans var hafnsögumaður á Raufarhöfn. Helgi starfaði í Lionsklúbbi Raufarhafnar og formaður Félags eldri borgara á Raufarhöfn um langt skeið, ötull og iðinn í því starfi sem og öðru. Eiginkona Helga er Stella Borgþóra Þorláksdóttir, f. 12. desember 1931 á Siglufirði, fyrrverandi skrifstofumaður og póstmeistari á Raufarhöfn. Foreldrar hennar voru Þorlákur Anton Þorkelsson, f. 1897, d. 1980, skipstjóri á Siglufirði, og Ásta Júlíusdóttir, f. 1900, d. 1970, framreiðslukona og húsmóðir á Siglufirði og í Reykjavík. Börn Helga og Stellu eru: Sigríður Kristín - f. 1948, Ólafur Helgi - f. 1949, Þorlákur Ástmar - f. 1959, Hannes - f. 1966, Júlíus - f. 1967, og Ásta - f. 1970. Helgi og Stella ólu einnig upp bróður Stellu, Róbert Þorláksson frá 11 ára aldri til fullorðinsára. Helgi og Stella eiga stóran hóp afkomenda eins og nærri má geta. Í viðtali við Helga í Morgunblaðinu þegar hann varð níræður í maí 2019 sagði hann: "Ég hef gaman af að leika mér með ljósmyndavél, stunda gæsaveiðar á haustin og rjúpnaveiðar á vetrum. Ég náði ekki mörgum síðasta vetur, sex rjúpur voru það. Ég er hættur að fara einsamall á veiðar og fer með syni mínum, Júlíusi.“ Helgi setti upp listaverk sitt, Drekann á hafnargarðinum við smábátahöfnina á Raufarhöfn og spúði hann á nokkurra sekúndna fresti. Í fyrrnefndu viðtali sagði Helgi: "Ég er núna að breyta um eldaðferð á drekanum, geri hana öruggari þannig að maður geti ráðið því hvenær hann spýr eldinum". Níræður tók Helgi enn að sér rafmagnsverkefni fyrir bæjarbúa í neyðartilvikum, eins og hann orðaði það, og sagðist tilbúinn að borga með sér til að hafa eitthvað að gera við að fara milli staða. Þegar Stella eiginkona Helga veiktist og varð að dvelja á sjúkrahúsi á Akureyri í rúman mánuð þegar þau stóðu á níræðu keyrði Helgi á milli Raufarhafnar og Akureyrar til að heimsækja hana. Í viðtalinu sagði hann: "Ég stoppa í tvo til þrjá daga á Akureyri en fer svo heim til að gera eitthvað í höndunum svo ég verði ekki vitlaus. Fyrir fjórum dögum hlóð ég upp vegg í bílskúrsdyrnar heima hjá mér, setti upp glugga og pússaði vegginn.“ Helgi tók nokkrum sinnum sæti á framboðslistum; hafði verið í sveitarstjórn á sínu svæði eins og fyrr segir. Þau hjón mættu jafnan á öll kjördæmisþing og hann lét sig ekki vanta á landsfundum framundir það síðasta. Í alþingiskosningunum 2009 skipaði Helgi heiðurssæti á framboðslista Sjálfstæðisflokksins í Norðausturkjördæmi. Í alþingiskosningunum 2021 skipaði Helgi, sem þá var 92 ára, 11. sætið, fyrir miðju listans sem öflugur fulltrúi eldri borgara. Þegar listinn var samþykktur á kjördæmisráðsfundi í Mývatnssveit í miðjum samkomutakmörkunum vakti verðskuldaða athygli að Helgi og Stella mættu á eigin bíl og létu sóttvarnartakmarkanir og fjarlægðir ekki stöðva sig, bæði svo ern og öflug - til í baráttuna. Í alþingiskosningunum 2024 skipaði Helgi svo að nýju heiðurssætið á listanum í Norðausturkjördæmi, 95 ára að aldri og elsti frambjóðandinn í þeim kosningum - ötull í flokksstarfinu allt til æviloka. ----- Sjálfstæðismenn í Norðausturkjördæmi minnast Helga Ólafssonar með hlýju og virðingu. Hann var einn af síðustu lykilmönnum gamla tímans í flokksstarfinu í Norðurlandskjördæmi eystra sem enn var með okkur af elju og krafti í Norðausturkjördæmi - setti mark sitt á viðburði og fundi með jákvæðni sinni, ljúfleika og hlýju. Maður margra árstíða, sagði skemmtilegar sögur frá fyrri tíð og setti sig óhikað í spor okkar yngri með því að sækjast eftir því að miðla reynslu sinni og lífsgleði til samferðamanna sinna í samfélagi sínu og í hópi sjálfstæðismanna á ólíkum aldri á kjördæmisþingum og landsfundum allt til æviloka. Minningin um mannkosti og iðjusemi Helga mun lifa áfram. Við vottum Stellu og fjölskyldunni allri innilega samúð á sorgarstundu. Blessuð sé minningin um heiðursmanninn Helga Ólafsson á Raufarhöfn. Stefán Friðrik Stefánsson ritstjóri Íslendings

Laugardagsfundur með Örnu Rut Gunnarsdóttur, varabæjarfulltrúa Sjálfstæðisflokksins og varaformanni í velferðarráði Akureyrarbæjar, verður haldinn í Geislagötu 5 laugardaginn 31. október kl. 10:00. Arna Rut fer yfir velferðarmál bæjarins - hvað hefur verið gert að undanförnu og hvað er á döfinni hjá velferðarráði. Umræður að því loknu. Allir velkomnir - heitt á könnunni.

Fyrir okkur sem búum fjarri höfuðborginni skiptir máli að við getum greiðlega sótt þangað þjónustu án þess að slíkar ferðir valdi óþarfa fjárhagsáhyggjum. Það er grundvallaratriði að búseta ráði ekki möguleikum fólks til að nýta þá þjónustu sem byggð hefur verið upp fyrir alla landsmenn í höfuðborginni. Þar spilar innanlandsflugið lykilhlutverk. Boðaðar breytingar innviðaráðherra í tengslum við Loftbrúna valda því miklum vonbrigðum. Loftbrúin – frá hugmynd að veruleika Málið stendur mér býsna nærri enda lagði ég mikla vinnu í „skosku leiðina“ svokölluðu á sínum tíma sem síðar varð þekkt undir merkjum Loftbrúarinnar. Í maí 2016 talaði ég fyrst fyrir skosku leiðinni í bæjarstjórn Akureyrar og fylgdi því svo eftir í kosningabaráttunni fyrir alþingiskosningarnar þá um haustið. Hugmyndin var að nýta reynslu Skota af niðurgreiðslu flugfargjalda fyrir íbúa dreifðra byggða og laga hana að íslenskum aðstæðum. Njáll Trausti við störf sem flugumferðarstjóri á Akureyrarflugvelli fyrir nokkrum árum. „Málið stendur mér býsna nærri enda lagði ég mikla vinnu í „skosku leiðina“ svokölluðu á sínum tíma sem síðar varð þekkt undir merkjum Loftbrúarinnar. Í maí 2016 talaði ég fyrst fyrir skosku leiðinni í bæjarstjórn Akureyrar ... “ segir hann í greininni. Í maí 2017 skipaði þáverandi samgönguráðherra, Jón Gunnarsson, starfshóp til að vinna að þessu máli og veitti ég hópnum formennsku. Sú vinna hélt áfram í ráðherratíð Sigurðar Inga Jóhannssonar og eftir um átján mánaða vinnu við lok nóvember 2018 skilaði hópurinn skýrslunni Uppbygging flugvallakerfisins og efling innanlandsflugsins sem almenningssamgangna. Verkefnið snerist bæði um að bæta aðgengi landsbyggðarfólks að innanlandsflugi og tryggja uppbyggingu flugvallakerfisins. Við lögðum til að íbúar skilgreindra svæða gætu notið allt að 50% niðurgreiðslu flugfargjalda í einkaerindum. Þannig lögðum við mikilvægan grunn að Loftbrúnni, sem hleypt var á stokk 9. september 2020 með 40% afslætti af flugfargjöldum. Það var afar ánægjulegt að sjá málið verða að veruleika eftir margra ára vinnu. Hugmyndir innviðaráðherra auka kostnað Nú hefur Eyjólfur Ármannsson, innviðaráðherra, lagt til að niðurgreiðslan sem í Loftbrúnni felst verði föst krónutala í stað hlutfalls, 7.000 krónur á fluglegg í stað 40% af fargjaldi. En hvaða áhrif hefði sú breyting á ferðakostnað íbúa landsbyggðarinnar? Tökum einfalt dæmi. Í dag jafngildir 40% afsláttur af 20.000 króna fargjaldi 8.000 krónum. Af 30.000 króna fargjaldi er afslátturinn 12.000 krónur, og svo framvegis. Föst 7.000 króna niðurgreiðsla á 30.000 króna fargjaldi myndi því hækka kostnað farþega um 5.000 krónur á fluglegg, eða 10.000 krónur fram og til baka. Fyrir fjögurra manna fjölskyldu þýðir þetta 40.000 krónur aukalega fyrir eina ferð. Þetta geta augljóslega orðið upphæðir sem skipta fólk máli, sér í lagi þau sem þurfa t.d. að ferðast með skömmum fyrirvara og á þess vegna síður kost á að kaupa sér ódýrasta fargjaldið. Föst krónutala rýrnar jafnframt að verðgildi ef hún tekur ekki breytingum samhliða verðlagi. Upphafleg markmið verða að vera leiðarljós Framtíðarþróun Loftbrúarinnar verður að taka mið af upphaflegu markmiðunum hennar um að tryggja jafnari búsetuskilyrði og betra aðgengi að miðlægri þjónustu. Við eigum að efla innanlandsflugið sem mikilvægan hluta almenningssamgangna og tryggja að stuðningurinn haldi gildi sínu fyrir fólkið sem á honum þarf að halda. Sterkar byggðir og greiðar samgöngur fara saman, nú sem fyrr. Njáll Trausti Friðbertsson alþingismaður Sjálfstæðisflokksins í Norðausturkjördæmi

Á aukaaðalfundi Norðurorku sem fram fór í dag var stigið mikilvægt skref í því hvernig Akureyrarbær hyggst sinna hlutverki sínu sem stærsti hluthafi fyrirtækisins. Í fyrsta sinn voru óháðir stjórnarmenn tilnefndir til setu í stjórn félagsins. Þetta er breyting sem ég tel bæði tímabæra og mikilvæga. Hún er hluti af þeirri vegferð að styrkja stjórnarhætti félaga í eigu Akureyrarbæjar, gera þá faglegri og skýra betur hlutverk okkar sem eiganda. Fagleg stjórn og skýr eigandastefna Akureyrarbær er ekki eingöngu hluthafi í Norðurorku. Fyrirtækið veitir grunnþjónustu sem hefur bein áhrif á heimili og atvinnulíf á Akureyri og á starfssvæði fyrirtækisins. Eignarhaldinu fylgir því rík samfélagsleg ábyrgð. Eigandastefnu Akureyrarbæjar er ætlað að endurspegla þá ábyrgð og þær væntingar sem við höfum til þeirra félaga sem eru í eigu sveitarfélagsins. Þar þurfa faglegir stjórnarhættir, fjárhagsleg sjálfbærni, langtímahugsun og hagsmunir samfélagsins að fara saman. Val óháðra stjórnarmanna er liður í þessari nálgun. Með því er verið að leggja meiri áherslu á að stjórn Norðurorku búi yfir þeirri þekkingu, reynslu og faglegu breidd sem nauðsynleg er fyrir fyrirtæki af þessari stærð. Við höfum jafnframt verið að skoða fyrirkomulag við tilnefningu og val stjórnarmanna sem hluta af þessari vinnu. Um það hefur meðal annars verið fjallað innan Akureyrarbæjar. Við vinnu tilnefningarnefndar Akureyrarbæjar um val á óháðum stjórnarmönnum Norðurorku var auglýst eftir áhugasömum aðilum og bárust nefndinni 59 umsóknir um tvö stjórnarsæti. Sá mikli áhugi lýsir vel sterkri stöðu fyrirtækisins innan samfélagsins. Eigandinn þarf að vera virkur Þessi breytta nálgun snýst þó um meira en breytingu á skipan stjórnar. Hún snýst líka um það hvernig Akureyrarbær beitir sér sem meirihlutaeigandi. Við sem sveitarfélag höfum sett okkur það markmið frá upphafi vinnu í sumar við gerð fjárhagsáætlunar að hækkanir á gjaldskrám Akureyrarbæjar verði ekki meiri en 2,5% og að gjaldskrár er snúa að þjónustu við barnafjölskyldur haldist að mestu óbreyttar. Er það í samræmi við ályktun Landsþings Sambands íslenskra sveitarfélaga og sameiginlega yfirlýsingu stjórnvalda og aðila á vinnumarkaði í haust. Ef það markmið á að vera trúverðugt tel ég eðlilegt að sama aðhaldssjónarmið komi fram í afstöðu okkar sem hluthafi í fyrirtæki sem veita íbúum grunnþjónustu. Þess vegna eigum við ekki að standa hjá þegar kemur að þróun gjaldskráa Norðurorku. Í þeim anda lagði Akureyrarbær til á aukaaðalfundi félagsins að hækkanir á gjaldskrám þess takmarkist við 2,5% um áramót. Var þetta einróma ákvörðun allra eigenda á fundinum. Þetta þýðir ekki að hluthafar taki yfir rekstur fyrirtækisins eða ákvarðanir stjórnar. Það þýðir hins vegar að við sem eigendur setjum fram skýrar væntingar og köllum eftir því að allar raunhæfar leiðir til hagræðingar og aðhalds séu skoðaðar áður en aukinn kostnaður er færður yfir á heimili og fyrirtæki. 2,5% markmiðið þarf að hafa raunverulega merkingu Norðurorka þarf að sjálfsögðu að standa fjárhagslega traustum fótum, sinna nauðsynlegum fjárfestingum og tryggja örugga þjónustu til framtíðar. Þær skyldur hverfa ekki. En þegar kostnaður hækkar á fyrsta spurningin ekki sjálfkrafa að vera: Hversu mikið þurfum við að hækka gjaldskrána? Hún þarf líka að vera: Hvað getum við gert öðruvísi? Með óháðum stjórnarmönnum, skýrri eigandastefnu og virkari afstöðu til fjárfestinga- og fjárhagsáætlana er Akureyrarbær að taka skref í átt að faglegri og markvissari meðferð eignarhalds síns. Við ætlum að vera ábyrgur og virkur eigandi. Eigandi sem treystir stjórn fyrirtækisins til að sinna sínu hlutverki, en er jafnframt skýr um væntingar sínar og gleymir ekki að á endanum snýst eignarhald sveitarfélagsins líka um hagsmuni samfélagsins og íbúanna. Berglind Ósk Guðmundsdóttir bæjarstjóri á Akureyri

Því verður seint haldið fram að ég hafi verið heltekinn af bókunum og náminu á menntaskólaárum mínum á Akureyri. Ég náði þó alltaf að halda mig réttum megin á prófunum en virk þátttaka í félagslífi og -starfi dró þó einkunnirnar heldur betur niður. En til voru þau skólasystkin mín sem lögðu mikinn metnað í námið og létu félagsstarfið frekar sitja á hakanum. Að fá átta á prófi var áfall fyrir þetta fólk en jólakraftaverk að vori ef slíkt henti mig. Lærdómurinn er: þeir sem leggja mikið á sig eiga að uppskera í hlutfalli við það. Það er hvorki óréttlátt né ósanngjarnt. Hugsum okkur nú ef við hefðum látið hugmyndafræði jafnaðarmanna ráða för við einkunnagjöfina. Þeir hefðu líklega litið á mismuninn sem vandamál sem þyrfti að leiðrétta. Af hverju ætti einn nemandi að fá tíu en annar aðeins fimm? Er það ekki ójöfnuður? Lausnin er augljós. Leggja skal allar einkunnir saman og dreifa þeim jafnt á nemendurna. Sá sem fékk tíu yrði að láta af hendi hluta af einkunn sinni til þess sem fékk fimm. Báðir fengju sjö komma fimm og allir sáttir? Eða hvað? Fyrsta árið gæti þetta ef til vill gengið upp. En hvað gerist árið eftir? Sá sem lagði nótt við dag sér fljótt að aukið erfiði skilar honum engu. Hvers vegna ætti hann að fórna tíma sínum, leggja meira á sig og stefna hærra ef árangurinn verður hvort sem er tekinn af honum og dreift til annarra? Líklega bara miklu skemmtilegra að hella sér í félagslíf skólans. Og sá sem lagði minna á sig? Hann lærir fljótt að það borgar sig að treysta á vinnu annarra. Smám saman breytist hegðun beggja. Metnaðurinn dvínar, hvatinn er ekki fyrir hendi og árangurinn versnar. Að lokum fær sá duglegi fimm og einkunn slugsans komin í þrjá. Meðaltalið lækkar og báðir falla. Þetta er kjarni vandans við jafnaðarstefnu sem gerir jöfnuð að markmiði í sjálfu sér. Hún skeytir ekki um hvernig verðmætin verða til og einblínir þess í stað á dreifingu þeirra. En verðmæti verða ekki til með ákvörðunum stjórnmálamanna og embættismanna. Þau verða til þegar fólk vinnur, fjárfestir, stofnar fyrirtæki, tekur áhættu og skapar eitthvað sem býr til raunveruleg verðmæti fyrir aðra. Þegar stjórnvöld hækka skatta og álögur í hvert sinn sem einstaklingur eða fyrirtæki nær árangri eru skilaboðin skýr. Því meira sem þú leggur af mörkum, þeim mun meira verður tekið af þér. Slík stefna dregur úr hvata til vinnu, fjárfestinga og frumkvæðis. Hún veikir ekki aðeins þá sem skapa verðmætin heldur að lokum allt samfélagið. Það er enginn skortur á stjórnmálamönnum sem lofa að eyða annarra manna fé. Það hljómar alltaf vel ef einhver annar á að borga brúsann. Skorturinn liggur fremur í þeim sem spyrja hvernig eigi að skapa meiri verðmæti. Við eigum ekki að sætta okkur við að stjórnmálamenn keppist um að skipta kökunni og minnka hana um leið. Réttlátt samfélag er ekki samfélag þar sem allir enda með sömu einkunn. Það er samfélag þar sem allir fá jöfn tækifæri til að leggja sitt af mörkum, njóta árangurs erfiðis síns og bæta stöðu sína af eigin rammleik. Davíð Oddsson orðaði vel hlutverk ríkisins: „Við verðum að breyta viðhorfi fólks til hins opinbera. Það á ekki að vera eins og síldarnót til að festa fólk í, heldur eins og öryggisnet, sem enginn fellur niður fyrir.“ Frelsi og ábyrgð fara saman. Réttur fólks til að njóta árangurs síns er ekki andstæða samkenndar. Þvert á móti. Samfélag sem umbunar framtaki og verðmætasköpun skapar meiri möguleika til að hjálpa þeim sem standa höllum fæti. Við eigum því ekki að spyrja hvernig við getum tryggt að allir fái sömu einkunn. Við eigum að spyrja hvernig við getum skapað samfélag þar sem allir hafa tækifæri til að fá tíu. Því þegar stjórnmálamenn gera út á að jafna niður árangur annarra endar það ekki með því að allir standi jafnfætis á toppnum. Það endar með því að allir standa á botninum og horfa upp á tindinn. Jens Garðar Helgason varaformaður Sjálfstæðisflokksins og þingmaður Norðausturkjördæmis.

Laugardagsfundur með Heimi Erni Árnasyni, bæjarfulltrúa og formanni í umhverfis- og mannvirkjaráði Akureyrarbæjar, verður haldinn í Geislagötu 5, laugardaginn 17. október kl. 10:00. Heimir Örn fer yfir umhverfis- og mannvirkjamál bæjarins - hvað hefur verið gert að undanförnu og hvað er á döfinni hjá umhverfis- og mannvirkjaráði. Umræður að því loknu. Allir velkomnir - heitt á könnunni

Sjálfstæðisflokkurinn á Akureyri heldur umræðufund í Geislagötu 5 laugardaginn 10. október kl. 10:00. Skagamaðurinn Ólafur Adolfsson, þingflokksformaður Sjálfstæðisflokksins og oddviti í Norðvesturkjördæmi, flytur framsögu og svarar spurningum. Ólafur fer yfir helstu mál í byrjun vetrar og vígsstöðuna á Alþingi. Fundurinn fer fram í Geislagötu 5, gengið inn að norðan. Allir velkomnir - heitt á könnunni

„Þetta var taktík.“ Þetta eru orð Örnu Láru Jónsdóttur, þingmanns Samfylkingarinnar, formanns efnahags- og viðskiptanefndar og nefndarmanns í fjárlaganefnd Alþingis. Þannig lýsti hún ákvörðun ríkisstjórnarinnar um 5,2% krónutöluskatta og gjalda. Fyrirtækin tóku því alvarlega. Heimilin tóku því alvarlega. Fjármálamarkaðurinn tók því alvarlega. En þjóðin átti víst ekki að gera það. Að sögn Örnu Láru var þetta bara „taktík“ til aðgeta lækkað hana síðar. Vandinn er bara sá að fjárlagafrumvarp er ekki prúttmiði. Verðbólguvæntingar eru ekki leikfang. Og fjárhagur heimilanna má aldrei vera spilapeningur í pólitísku sjónarspili. Hún má kalla þetta taktík. Ég kalla þetta ábyrgðarleysi. Samfylkingin hefur falið Örnu Láru mikið ábyrgðahlutverk. Hún veit því, eða ætti að vita, að fjárlagafrumvarp er ekki blaðra sem stjórnmálamenn senda á loft til að sjá hvert vindurinn ber hana. Tölurnar hafa áhrif. Orðin hafa áhrif. Boðaðar skattahækkanir hafa áhrif. Fyrirtæki ákveða verð. Launafólk mótar kröfur. Heimilin horfa á vextina og verðtryggðu lánin sín halda áfram að bólgna út. Verðbólgan er komin í 5,9%. Vextir eru 8%. Þetta er ekki stundin til að leika sér með væntingar fólks og fyrirtækja. Enginn ábyrgur skipstjóri stefnir skipinu viljandi á sker til þess eins að geta síðar kallað það taktískt afrek að beygja frá því. Annaðhvort ætlaði ríkisstjórnin að hækka skatta og gjöld um 5,2% eða hún ætlaði það aldrei og setti tölurnar fram til málamynda. Þá var Alþingi og þjóðinni réttur leikþáttur í stað fjárlagafrumvarps. Hvorugt er boðlegt. Sveitarfélögin hafa stigið fram og sett sér 2,5% viðmið. Ríkið átti að gera slíkt hið sama. Ganga á undan. Sýna ábyrgð. Leggja sitt af mörkum. Í staðinn fékk þjóðin skattahækkanir og eftiráútskýringu um að þetta hefði allt saman verið „taktík“. Þar til Kristrún Frostadóttir leiðréttir þessa lýsingu Örnu Láru verður ekki komist hjá því að taka hana alvarlega og sjá fárlagafrumvarpið sem enn eitt pólitíska markaðstrixið. Ríkisstjórnin kalla þetta taktík, þið fáið reikninginn. Jens Garðar Helgason varaformaður Sjálfstæðisflokksins og oddviti í Norðausturkjördæmi


